Whiplash en onze gedachten

WHIPLASH EN ONZE GEDACHTEN

Tot nu  toe vind u 12 gedichten 

Er wordt veel over ons gezegd en geschreven. In de rubriek: “Whiplash en onze gedachten” kan een ieder zijn/haar gedachten kwijt in de vorm van een gedicht, gedachte of rake uitspraak. Ik weet uit ervaring uit de tijd dat ik rondliep als vrijwilliger in het Whiplashinstituut dat velen in staat zijn anderen via het geschreven woord te ondersteunen of te ontroeren.

U kunt het mij toesturen, bij voorkeur in een worddocument, aan info@whiplashdebaas.nl

Als de verzameling groot genoeg is kunnen we overwegen het in bundel uit te geven. Dan zijn we zelf aan het woord. Als ondersteuning voor velen met klachtenpatroon rondom whiplash. Herkenning en erkenning naar derden door zelf de dingen aan te geven. De opbrengst moet m.i. dan te goede komen aan een doel dat whiplashonderzoek doet. Als het zover is zet ik een poll op de site met doelen. Op die manier maken we t.z.t. zelf te keuze waar het aan wordt besteed.

 

Ilse:

“Als je ooit vervelende mensen tegenkomt in je leven, bedenk dan dat ze schuurpapier zijn. Ze schuren je en schaven je. Maar uiteindelijk ben jij degene die er mooi en glad van wordt en zijn zij het, die versleten en lelijk achterblijven.”

 

 

Anoniem:

Mag ik even bij je schuilen?
Voel me helemaal kapot.
Kan ik op je schouder huilen?
Het is weer zo rot.
Zou je even willen luisteren?
Naar woorden die ik niet uitspreek.
Wil je even wat lieve woordjes fluisteren?
Ben weer helemaal van streek.
Alles kan ik aan je vragen
mijn liefste, steun en toeverlaat
Toch is er een ding wat ik zelf moet dragen,
de pijn die nooit overgaat.
Toch wil ik nog iets vragen schat
iets heel persoonlijks alleen aan jouw gericht
Wil jij je ogen sluiten dan zie ik niet dat
Wat al mijn pijn bij jouw aanricht.
Ik wil vluchten voor de pijn
weg zijn voor die ogen
als een vogel vrij zijn omdat wat er nu is niet zou mogen.

 *******

Ad Kreemers

 

WHIPLASH WAT DOE JE ME AAN 

Ik stond in de rij te wachten en toen kwam jij van achter.
Dagen, weken, maanden ben je al bij mij, maar wanneer laat jij mij vrij.

Het begint me nu toch wel te vervelen, net als bij zo velen.
Een oplossing is er niet, niet bij sint maar ook niet bij piet, zelfs de kerstman en de paashaas helpen niet en verder tasten we naar het kluitje in het riet.

Een pilletje hier een therapietje daar, zelfs een foto helpt niet.
De doktoren tasten in het duister en om je heen hoor je het gefluister.

Met allerlei klachten loop je rond en voel je soms heel gezond.

De meeste tijd wil je zwijgen over wat je voelt en hoe het met je gaat,
want je krijgt toch alleen maar praat.

Er word over je geroddeld en gekletst, maar zelf weet je het toch het best.

Het is vervelend, je wil het niet weten, maar met veel rusten voel je, je wel wat beter.
De een komt er van af, de ander niet en niemand die het ziet.

************ 

Wim Niesten

Whiplash

 

het gebeurt zo onverwacht

je hebt het niet in de gaten

zo had je het ook niet verwacht

het leven te laten

 

niet dat het leven over is

maar het is niet meer zo het was

er is duidelijk iets mis

het loopt niet meer in de pas

 

je gaat stuk in wanhoop en verdriet

specialisten….ze begrijpen je niet

ze kennen het fenomeen

maar ze draaien om de whiplash heen

 

 

“je ziet er goed uit, het valt wel mee”

“het zit vast tussen je oren”

“ben je met Fl. 10.000, - niet tevree?”

-nee meneer, daar ben ik niet voor geboren-

 

ik ben geboren om te leven

maar heb het niet meer in de hand

zo gaat ’t goed en zo sta ik te beven

schuif mij nu niet met een fooi

aan de kant

 

 *************

Hartelijke Groeten Carolien

WHIPLASH

De dagen

rijgen zich aaneen,

de toekomst

ligt in het verleden,

waar moet ik

met het heden

heen?

 

Het was

een ogenbik

verandering ten spijt,

ben ik

mijn toekomst

voor altijd

kwijt?

 

Een ongeluk

een klap, veel pijn,

maar rap

zeggen ze,

zul je

toch weer

de oude zijn.

 

En als je dan

na zoveel dagen,

nog niks kan,

wordt er beweerd,

’t zit tussen je oren,

ontvlucht de cirkel,

waarin je zit.

 

Wat doet

‘t meeste pijn?

Het onbegrip

dat er bij mensen leeft,

of alle klachten?

Je zit er echt niet

op te wachten.

 

De diagnose

wordt slecht gesteld,

menig bedrijfsarts,

weet niet

hoe je het woord spelt.

Of

willen ze het niet weten?

 

Als men het niet ziet,

gelooft men het ook niet.

Steun toch de mensen

groot en klein

die het slachtoffer

van een whiplash zijn

 ***********

Ad Kreemers

Een lange lijdensweg begonnen, maar wie heeft toch deze ellende voor mij verzonnen.
Op een dag was de pret over en kwalen en klachten kreeg je te over.

Je was niet eens jarig en o zo veel cadeaus, alleen deze maakten mij erg boos.
Je kreeg ze voor niks en je had er niet om gevraagd het leuke leventje is vervaagd.

Je voelt je slachtoffer en schuldige, maar wie gaan ze straks huldigen.
Je krijgt een vergoeding voor je lijden, maar denken ze echt dat ze je er mee verblijden.

Partijen gaan over je gezondheid beslissen, je krijgt wat poen en daar mag je het dan mee doen.
Vaak staat het is schril contrast met het leed en voelt het als erg wreed.

Niets is zo belangrijk als een gezond lijf en dat staat buiten kijf.
Helaas is dat voor mij niet weggelegd en heb ik de rest van mijn leven pech.

Nooit meer zal een dag zijn als vroeger vol lol en belevenis en dat is wat ik erg mis.
Je werk kan je niet eens doen en daar wringt de schoen.

Je zat vol pit en energie en niets was te dol, maar waar is nu toch de lol, want al snel ben je moe of het werk is te zwaar en met je baas ben je snel klaar.

Je bent niet meer welkom op de zaak en ander werk vinden is nog maar de vraag.
Voor een man met hulpstukken en gebreken is werk ver weg is mij al gebleken.

Discriminatie mag niet meer, maar ik merk het keer op keer.

De schade is groter dan ze denken en wie zal hier voldoende en de juiste aandacht aan schenken.

Het leed dat je mag lijden is met geen pen te beschrijven.

===================

Carolien (15 jaar)

Waarom?

Dagelijks vraag ik me af waarom?

Keek mijn vader niet vaak genoeg achterom?

Reden wij te hard?

Was dat de reden van die klap?

Iedere nacht weer hoor je die klap in je oor..

Het moment dat ik het bewustzijn even verloor.

Om 2 seconden later weer bij te komen

De politiewagens, brandweerwagens en ambulances waren al gekomen.

De brancard kwam er aan en op naar het ziekenhuis..

Niks te vinden dus ik mocht zo weer gaan naar huis.

 

Het weekend ging voorbij en nog misselijk en pijn

Even naar de huisarts misschien weet zij wat het kan zijn

Door verwezen naar de fysiotherapeut,

Die maakt het alleen maar erger dus op naar de manuele therapeut.

Na een jaar was het antwoord:

Het zit tussen je oren heb je dat goed gehoord?!

Er volgde een jaar van depressiviteit…

Ik wist dat het niet tussen mijn oren zat waarom wilde niemand de waarheid?

 

Gaan werken in de supermarkt ik was totaal overwerkt

Waarom heeft niemand dat gemerkt?

Achter de lach op mijn gezicht, zoveel pijn

Waarom heeft dit allemaal zo moeten zijn?

Mensen lachten mij uit..

‘’Jij en veel pijn je heb het nog nooit geuit!’’

Ik kreeg daar de kans niet eens voor!

Mensen luisterden maar met een half oor!

 

Nu, 2,5 jaar verder heb ik nog steeds het masker op,

Ik vecht er voor en ooit voel ik me weer top!

Het zal lang duren, misschien kom ik er wel nooit..

Maar ik zal nooit opgeven NOOIT!!

De strijd tegen de pijn..

Het kan allemaal zo moeilijk zijn..

Nooit de moed opgeven..

En luisteren naar de mensen die je kracht geven.

Het ongeluk zal ik nooit goed kunnen  verwerken..

Mensen zullen het aan mij kunnen merken…

Alinda

'Mag ik even bij je schuilen?
Voel me helemaal kapot.
Kan ik op je schouder huilen?
Het is weer zo rot.
Zou je even willen luisteren?
Naar woorden die ik niet uitspreek.
Wil je even wat lieve woordjes fluisteren?
Ben weer helemaal van streek.'

Debby van Berkel

Dromen,

Dromen ja lekker,

Dromen wie ik was,

Dromen wat ik kon,

Dromen lekker geen pijn,

Dromen alleen maar leuke mensen,

mensen met begrip,

Dromen,

tsja het blijven dromen!!!

Debby van Berkel

mensen;

Wat zijn mensen

wie weet

niemand weet

allemaal verschillend

gelukkig allemaal verschillend

ook weer jammer,voor dieren en zieke mensen

maar hou vertrouwen

en heb hoop dan weet je en voel je

ergens is liefde....

 

Positief,

ja,makkelijk gezegd blijf positief

met pijn

met verdriet

met gemis

met leegtes

met eenzaamheid

maar een ding blijf positief

want dat houdt je overeind.

 

Whiplash,

Wat whiplash

hoezo whiplash

wat is een whiplash

mens doe niet zo raar

doe normaal, ga de drukte in

blijf niet zo alleen.

wat begrip!

wij mensen begrijpen niet,

wat we niet zien.

En wat is een whiplash,

juist wat je niet ziet.

 

kleur;

kleur is mooi

kleur is positief

kleur is liefde

kleur is geluk

kleur brengt vreugde,

in moeilijke tijden

Geef je om de mens

dan geef je kleur.

Ton Sijm 

‘Mijn leven door whiplash stuk,

weg in 2 keer het geluk’?

Deze kreten zijn voor mij geen waarheid,

want bij mijn geboorte kreeg ik geen garantiebewijs

voor mijn gezondheid.

Ook bij ons jawoord in de lente van ons leven,

kwamen wij bij het tekenen van de huwelijksakte zo’n bewijs

niet tegen.

Natuurlijk had geen van ons beiden ooit vermoed,

dat ons leven door whiplash zou worden beïnvloed.

Pijn, moeheid en verborgen gebreken

deden opeens veel verbleken.

Maar ik stond gelukkig nooit alleen

en zo kwamen we samen door deze tijd heen.

Tegenslag overwinnen is een heel gevecht,

maar het verrijkt het leven en maakt het echt.

Respect, begrip en geduld houdt de relatie overeind

en zorgt dat het houden van niet verdwijnt.

Al vergt het aanpassingen en ben ik soms nukkig

ik durf voluit te zeggen: ‘Ik voel me gelukkig’.

Door Joy 

Waarom .......  

waarom is het mij toch overkomen
waarom is het mij nu net gebeurd

waarom ben ik nu zo veranderd
waarom ben ik niet meer mezelf

waarom moet ik het telkens uitleggen
waarom begrijpen weinigen mij nog maar

waarom moet ik zelf alles ontdekken
waarom vertellen ze mij niet wat er is

waarom moet ik ermee verder leven
waarom gaat het niet spontaan voorbij

omdat al deze vragen altijd zullen blijven
omdat je er verder niet te lang stil bij moet blijven staan

omdat je je nieuwe ik moet ontdekken en je nieuwe leven moet gaan leven
omdat dat nieuwe ontdekken ook heel mooi kan zijn

kijk niet om in wrok maar koester alle mooie momenten
kijk en geniet van alles om je heen

kijk vooruit en besef ik ben het waard hier te zijn
kijk vooruit en besef ........ ik ben het waard om te leven